گاه پیش می آید که پرسشی از پزشک متخصص خود دارید. شاید در مورد تنش پیش ازقاعدگی ، بلوغ میانسالی ( یائسگی ) و یا درد آزار دهنده قسمت تحتانی باشد. وضعیت شما در حالت اضطراری نیست و در نتیجه با دکتر خود تماس نمی گیرید . بنا براین عاقلانه آن است که از پزشکتان وقت ملاقات بگیرید و بیماری خود را دقیقا با او در میان بگذارید .

در مطب : بیست دقیقه دیگر را صرف پر کردن پرسشنامه ای میکنید که متصدی پذیرش به شما داده است . اصلا چه کسی در فکراین کاغذ بازیها بود؟ سرانجام پرستار شما را به اتاق معاینه فرا می خواند . و از شما می خواهد مثانه خود را تخلیه کنید و به شما میگوید که لباسهای خود را در آورید ( آیا برای منصرف شدن دیر شده است ؟ ) به شما لباسی یکبار مصرف می دهند که جنس آن از کاغذ است و به شما یاد می دهند که جلوی آن راباز بگذارید. بسیار خوب ، شاید حجب و حیا باعث شود که احساس نا خوشایندی داشته باشید ، درست است ؟

در مورد پاسخ به پرسشها ، پزشکان در یکی از گروه زیر قرار می گیرند :

1 – طفره رونده زبده : این شخص تلاش می کند پاسخی در خور بدهد اما در واقع با مهارت در مورد موضوع های بی اهمیت پاسخ های نصف و نیمه ای ارائه میکند. پاسخ های او تنها در مورد مواردی است که حرف زدن در مورد آنها ساده است . مانند وضعیت آب و هوا

2 – شخص بذله گو : این شخص محیط شادی را ایجاد می کند و تنش هایی که معمولا در این شرایط حساس ایجاد می شود ، از بین می برد . اما کماکان پرسشهای شمارا بی پاسخ می گذارد.

3 – شخص از زیر کار در رو : این شخص پاسخ به پرسش ها را تا پایان معاینه به تعویق می اندازد و آنگاه در حالیکه در را باز کرده و روز خوب را برایتان آرزو میکند، پاسخی کوتاه تحویل شما می دهد .

4- پزشکان خوش نیت اما با وقت کم : من امیدوارم که اکثر پزشکان در این رده جای بگیرند آنان با تخصصی که دارند در مورد طیف وسیعی از موضوعات اطلاعات دارند اما به این خاطر که تعداد بیماران زیاد است ، تنها میتوانند 10 تا 15 دقیقه به هر بیمار اختصاص دهند.نهایت تلاش آنان این است که پرسشهایی به شما ارائه دهند که آگاه کننده باشد . اما معمولا برای پرداختن به موضوع دچار کمبود وقت می شوند .

در این میان من به شما توصیه می کنم ، که هر از گاهی در سمینارها و جلساتی که یک ساعت به طول می انجامد ، و تقریبا در مورد هر موضوعی می توانید صحبت کنید .

من برای بیمارانم کلاسهای آموزشی ترتیب داده ام . شما هم می توانید در این کلاسها شرکت کنید. پزشکتان نمی تواند در مطب چنین وقتی را به شما اختصاص دهد ، چون از این رهگذر نمی تواند در جهان پزشکی دوام آورد .معمولا اختصاص دادن بیش از 20 دقیقه برای هربیمار امری رایح نیست. جزوه و فیلم های آموزشی می تواند برای شما مفید باشد.

از طرفی من چنین استنباط کرده ام که بسیاری از بانوان ، پرسشهایی دارند که هیچ وقت مطرح نمی سازند . اضطراب ( صادقانه بگویم ، نزد متخصصان بیماریهای زنان رفتن کار چندان ساده ای نیست) باعث میشود که همگان پرسش های مهم خود را از یاد ببرند .چنین به نظر می آید که مطرح کردن برخی از مسائل با شرم همراه است . پرسیدن برخی پرسشها از نظر بانوان بسیار احمقانه است.

با این دیدگاه است که من برای شما عزیزان ، این پرسش و پاسخ ها را طراحی کرده و آن را از روی سایت به همه شما دوستان خوبم تقدیم می نمایم. بانوانی که با پرسشهایی وارد مطب می شوند و آنجا را با پاسخی که قانع کننده نیست ( و یا اصلا بدون مطرح ساختن آن ) ترک میگویند . من مهمترین این پرسشها را بررسی میکنم و سعی میکنم که توصیه ها و راهنمایی هایی در این مورد را ارائه دهم . البته به خاطر داشته باشید که کما کان بهترین شخصی که میتوانید به او رجوع کنید ، پزشک متخصص شماست .

به دور از مشکلی که دارید ، هنگامیکه با پزشک متخصص خود مشورت می کنید موارد زیر را به خاطر داشته باشید :

1 – به حدس و گمان متوسل نشوید ! هنگامی که نشانه ای از بیماری مانند خون ریزی غیر عادی ، درد محدوده لگن و ترشحات واژن در شما وجود دارد ، تصور نکنید که فاجعه ای درکمین شماست . این نشانه ها چه بسا بیانگر مشکل خاص نباشد. به خاطر داشته باشید که اکثراختلالات زنان خطری برای جان بیمار ندارند و میتوانند درمان شوند. از سویی دیگر ، تصور نکنید که این نشانه ها طبیعی است . اکثر تاخیرهایی که برای درمان صورت می گیرد به این علت است که بیماران توجه کافی به این عوارض مبذول نداشته اند.

2 – از خود درمانی اجتناب کنید . معمولا چنین عنوان می شود کسی که به درمان خود می پردازد به دامن بیماری پناه آورده است.برای معاینه و درمان همواره به نزدیک متخصص بروید. افرادی که در رادیو و تلویزیون به تبلیغ روش های درمانی می پردازند برای حل مشکل شما پول نمی گیرند. آنان پول می گیرند که محصول خود را به فروش برسانند . استفاده از محصولات تجاری بدون توصیه متخصص پزشکی، همچون بازی با جانتان است .

3 – به خود آموزش دهید ، اما در استفاده از منابع احتیاط به خرج دهید. کتابها ، و منابع دیداری و شنیداری که توسط مرتجع معتبر تهیه شده اند ، منابع قابل اطمینان هستند. ممکن است پزشکتان چنین منابعی را در مطب خود داشته باشد .به اطلاعاتی که از طریق اخبار ، رادیو ، تلویزیون و یا مجلات ارائه می شوند اعتنا نکنید ، چون اغلب بیش حد ساده و یا تحریف شده اند.

4 – از پرسیدن پرسشهای مبهم ترس به خود راه ندهید . به یاد داشته باشید که این پرسشها چنان به دفعات پرسیده می شوند که پزشکتان بارها آنها را شنیده است . وقتی به پرسشهایتان می اندیشید ،آنها را یادداشت کنید . وقتی به مطب می روید ، چنانچه آنها را یادداشت نکرده باشید ، احتمال زیادی وجود دارد که آنها را از یاد ببرند.

5 – با مطب پزشک خود در ارتباط باشید . وقتی با مطب تماس می گیرید چنانچه مورد شما ضروری است آن را بیان کنید .چنانچه مشکل شما به راستی ضروری باشد ، پزشکتان وقتی را به آن اختصاص خواهد داد. اما لطفا از کاه کوه نسازید . چنانچه همه چیز را اضطراری جلوه گر سازید ، پزشکتان سر انجام به این نتیجه میرسد که به شکوه های شما اهمیتی ندهد .

6 – خود را با دیگران مقایسه نکنید . پزشکتان وقتی جملاتی نظیر این را می شنود " عمه ام همین بیماری را داشت و پزشک او گفته که ...، از کار دلسرد می شود. هر یک از بیماریها و بیماران شرایط خاص خود را دارند . چه بسا توصیه هایی که برای یک بیمار مفید واقع می شود ، برای بیمار دیگر مناسب نباشد . از طرفی من با بیمارانی ملاقات کرده ام که توصیه های پزشکان را پشت گوش انداخته اند، چون مادرشان ( و یا عمو و همسایه ...) این موارد را مفید تشخیص نداده اند . چنانچه احساس نا خوشایندی از توصیه های پزشکان دارید، پرسش های بیشتری را مطرح سازید و یا سراغ درمانهای دیگربروید. تحت تاثیر افرادی که صلاحیت ندارند ، قرار نگیرید . هر چند آنها شما را بسیار دوست داشته باشند.

در ادامه : هفته دیگر

چه موقع به دیدن پزشک متخصص زنان برویم ؟